Interview ds. Gertine

In de Kerk in de Stad van februari stond een interview met ds. Gertine vanwege haar afscheid van de Kerk op Zuilen. Hieronder kunt u het hele interview ook teruglezen:

 

Hoe ben je in Zuilen terechtgekomen?

“Het ging ‘bijna vanzelf’. De zomer van 2014 was een drukke tijd, met afstuderen en bruiloft. Omdat Eelco en ik al plannen hadden in de toekomst naar het buitenland te gaan, was ik op zoek naar de tijdelijke predikantsplek. Ik kwam in gesprek met de mobiliteitspool van de PKN en kwam zo in aanraking met de vacature in de Bethelkerk. Toen Eelco en ik een dienst in de Bethelkerk bezochten, viel het kwartje. Het was een bijzondere dienst om mee te maken. Mensen spraken ons aan, er was een hartelijk welkom, en eigenlijk direct ontstond het verlangen om er in deze gemeente bij te horen, om er te mogen werken. Menselijk gesproken ‘viel het allemaal op z’n plek’. In geloofstaal is het misschien leiding van God”. Gertine schiet in de lach om haar eigen uitspraak. “Al klinkt dat misschien erg gereformeerd… “Het was een roeping, kon ik toen zeggen. Het was een soort flow. Per 1 november begon ik in de Bethelkerk, en toen moest ik nog snel een toga kopen voor de bevestigingsdienst op 4 januari.”

 

Hoe heb je de eerste tijd in de Bethelkerk ervaren?

“Mijn aanstelling was een direct gevolg van een vernieuwingsproces dat in de Bethelkerk aan de gang was. Mijn taak was ‘het gezicht vormen voor de 20’ers en 30’ers in de gemeente.’ Het voelde daarom soms alsof ik er alleen voor een bepaald groepje binnen de gemeente was. Dat spoor heeft zich wel verlegd. Het organiseren van bijvoorbeeld brunchdiensten voor deze doelgroep groeide door naar het organiseren van nieuwe dingen met en voor de hele gemeente. Dat inclusieve past denk ik ook meer bij mij. Uiteindelijk wilde de hele gemeente ook vernieuwen. Het uitgangspunt van mijn aanstelling veranderde daarmee van ‘gezicht voor de 20’ers en 30’ers’ naar een blik op de hele gemeente.”

 

Wat is de voornaamste verandering in de gemeente geweest?

“Dat is de gerichtheid van de 2 vierplekken – Bethelkerk en Oranjekapel – op elkaar. Ineens ontstond het besef om kerk te willen zijn samen met anderen. Dat kwam vooral doordat de focus terugging op ‘waarom zijn we kerk?’ Die focus overstijgt grenzen, ineens lijken kleine verschillen helemaal niet belangrijk te zijn. Dat besef vormde het fundament voor de nieuwe Kerk op Zuilen. Dat teruggrijpen op het fundament heb ik zelf ook geleerd tijdens mijn ambtsperiode in Zuilen. Als voorganger ben je vooral geestelijk leider, niet organisatorisch. Terug naar de kern gaan van gemeente zijn, dat is een rode draad geweest in de ontwikkeling van de Kerk op Zuilen en mijzelf. Voor mijzelf was het ook een proces van loslaten: steeds weer beseffen: het is niet mijn kerk, maar Gods kerk.”

 

Wat is je droom voor Kerk op Zuilen?

“Ik heb veel bewondering voor hoe de gemeente meegaat in alle veranderingen in de nieuwe Kerk op Zuilen. Er zijn veel kleine bekeringsverhalen, mensen die over hun eigen muurtjes heenstappen. Dat is mooi om te zien, dat geeft energie. Ik hoop nu vooral dat de kerk weer een plek wordt van rust. Het samengaan heeft logischerwijs veel van mensen gevraagd. Veel vergaderingen, veel regelwerk. Dat verstrikt raken in organiseren kan de kern van kerk zijn blokkeren. Ik hoop dat die kern terugkeert. Dat er ruimte ontstaat om open te zijn naar de wijk, open te zijn naar elkaar. Dat niemand zich schuldig voelt als je niet in een commissie zit.”

De kern van gemeente zijn – het is een terugkerend onderwerp in ons gesprek. Ik vraag Gertine hoe je als gemeente bij die kern kunt blijven. Ze denkt even na en zegt dan “Samen vieren, praten, lezen uit de Bijbel. En samen eten, dat is ook belangrijk. In die ontmoeting, daar gebeurt het. Daar ontstaat de ontmoeting met God. Het vieren van de liturgie, specifiek het Avondmaal, daar ontstaat die ruimte. Het maakt ontvankelijk voor de ontmoeting met God en vanuit die basis vindt de ontmoeting met God overal plaats.”

 

Van de toekomst van de Kerk op Zuilen naar je eigen toekomst. Wat ga je de komende periode doen?

“Eelco en ik vertrekken begin april naar Cambridge. Hij heeft daar een baan gekregen en de komende jaren wonen we daar. Voor mij ligt de toekomst daar grotendeels open. Ik hoop misschien wel een boek te gaan schrijven, en ik ga een blog bijhouden. Misschien zoek ik er ook een baan. En vooral hoop ik te gaan leren van de kerk in Engeland. De Anglicaanse spiritualiteit is erg inspirerend. Die ervaring met ontspannen geloofstaal hoop ik uiteindelijk mee terug te kunnen nemen naar Nederland.

2018-02-27T20:06:20+00:00